Акамиз шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуф хазратлари отамизни жуда қаттиқ ҳурмат қилар эдилар. Умрлари давомида бирон марта оталари олдида имом булиб намоз ўқимаганлар. Падари бузруквор хузурида халққа ваъз-насиҳат ҳам қилмас эдилар.
Бир куни колхоз раисларидан бириникида бўладиган маросимга олиб кетиш учун машина жунатишди. Ҳожи дада раис юборган автомобилга, биз эса бошқа уловга утирдик. Хожи дада раиснинг ҳайдовчисига: «Юраверинг, болам», дебдилар. Ҳайдовчи: «Олдин улар юришсин, чунки мансаблари катта», дебди. Ўшанда акамиз Ўрта Осиё ва Қозоғистон мусулмонлари диний идорасининг раиси, муфтий эдилар. Ҳожи дада: «Мансаби муфтий бўлса ҳам, у киши менинг фарзандим, ота ҳурматидан олдин юрмайди», дебдилар. Ислом динидаги бундай нозик одоб қирралари ҳакида илк бор эшитаётган ҳайдовчи бундан қаттик таъсирланибди. Ўша кундан бошлаб намоз ўқишга киришибди.
Муҳаммад Амин Муҳаммад Юсуф

Шайх Мухаммад Содиқ Мухаммад Юсуф рахматуллохи алайхни қиблагохлари Мухаммад Юсуф домла
Аллох таоло рахматига олсин
Мухаммад саллолоху алайхи вассаламга содиқ Мухаммад Содиқ китобидан





