Қасида ёзишга йўқдир ниятим…
Ва лекин ненидир ёзмаслик надир,
Кўзларим қаърида аччиқ тахаййюл,
Буюк айрилиқдан юрак ёнадир…!
Сиз кетиб эсладим Расул ўтганин,
Ва келдим илк бора ушбу фикрга:
Қийин бўлган экан, жуда ҳам қийин
Ўша пайт ҳазратим Абу Бакрга!
Пайғамбар ётибди, ҳозир кўмилар,
Асҳоблар ҳайрона, бу не синоат,
Ва демоқ шу пайтда «Расулим кетди»,
Аллоҳ мангу қолди, Унгадир тоат!
Йўқ, Сизни у қадар кўкка кўтармам,
Бу бобда хатарли бўлган нохолис,
Лекин тан олмоққа мажбурдир ҳамма,
Сиз «олим» эдингиз, Расулга ворис!
Ана шу олимлик даражангизда,
Сизни суймоқликка маҳкумман бугун,
Бошимни эгишга ижозат этинг,
Кўтарганингизчун Исломнинг юкин!
Ҳа, бу ҳам Аллоҳнинг эрур тақдири,
Манзилга сездирмай етиб олдингиз,
Алғов-далғов фитна тўфонларидан,
Нуҳнинг кемасида кетиб қолдингиз!
Бу ерда қолдилар минглаб шогирдлар,
Миллион мухлислар кўзлари жиққ ёш,
Ойнинг нигоҳида алам кўраман,
Аччиқ изтиробдан қизармиш қуёш!
Ҳа, Ҳаазрат, бу миллат барибир буюк,
Ахир, не зотларни етиштирмишдир,
Бир одамга шунча оғирлигу юк,
Ё Аллоҳ, ўзи бир илҳом бермишдир!
Мен билмоқ нима ҳам сўз дердим сизга,
Бир кўлмак бўлолман, уммон қаршида,
Бизку суймасликка чорамиз йўқдир,
Зеро, Аллоҳ суйсин буюк Аршида!
Мен не ҳам дердимки, Устоз, бу кеча,
Фаришталар қанот ёзиблар келмиш,
Балиқлардан тортиб, гулларга қадар,
Олимлар ҳақкига дуолар қилмиш!
Устоз, мен тақдирга отмагум тошлар,
Нечун, нима учун демасман зинҳор,
Оқар бўлса бордир кўзимда ёшлар,
У ҳам муҳаббатим борига изҳор!
Мен бу гўзал юртни қаттиқ суяман,
Ҳа, севгим сабаби бисёр жуда ҳам,
Олимлар туғади, асрма-аср,
Дардлар улашару, ортидан малҳам!
Негадир ишонгим келади бугун,
Сиз ул ён томонга сафар қилган чоғ,
Юртимнинг қайси бир тинч гўшасида,
Туғилган бўлса не олим чақалоқ !
Ахир, айтишарку, Имоми Аъзам
Кетган санасида, мўъжиза бўлиб,
Дунёга келгандир Имом Шофеъий,
Илоҳий илмга булоқдек тўлиб!
Дингадир тўкилган жами ҳасратим,
Кўнглим ҳам ненидир кутади жимдир,
Шундай бир ниятим, «кетди Ҳазратим»,
Ўрнингизни ёпсин дейманда кимдир!
Ҳа, Аллоҳ буюк Зот, буюк чевардир,
Дуоларим холис, қасам ўзига,
Авомнинг ҳолини ўнгламоқ учун,
Олимлар керакдир, замин юзига!
Кўп улуғ зотларга тўлмиш бу тупроқ,
Устида энди йуқ яна бир Олим,
Қишнинг аёзида узилган япроқ,
Купроқ тушунгайдир, эзилган ҳолим!
Ҳазратим! Мен сизни кўп хам мақтамам,
Аллоҳ улуғласин дейман у ёқда,
Фақат инсонлигим тутиб қолади,
Жимм йиғлаб қуяман аччиқ фироқда!
Дунёнинг беш куни ўтарда бир кун,
Чалингай шубҳасиз Сурнинг овози,
Дийдор энди аниқ маҳшарга қолди,
Биздан рози бўлсинг, биз сиздан рози!
Хайрулла Ҳамидов





